Camperreis | Zweden

Reisverhaal: Midsommar, meren en een verdwenen dobbelsteen

Door: Fam. Kok

Onze camperreis naar Zweden begint met een proefweekend

Sommige camperreizen beginnen met een strak plan. Die van ons begon met een proefweekend, een stel vrienden en een camper die we eerst maar eens goed wilden testen. Het echte doel lag verder weg: onze zoon bezoeken tijdens een camperreis door Zweden. Maar voordat we die kant op gingen, wilden we eerst zien hoe het reizen samen in de camper zou bevallen.

Onze vrienden wilden graag naar Zuid-Limburg, maar op dat moment was het daar snikheet. In Noord-Friesland was het zes graden koeler, dus werd het camperplaats De Zwarte Haan, vlak bij de Waddenzee. Achteraf een perfecte keuze.

Zo’n proefweekend blijkt altijd leerzaam. We ontdekten meteen wat er nog ontbrak in de camper. Bierglazen bijvoorbeeld. Die vonden we in een kringloopwinkel in Sint-Annaparochie. En voor het hefbed bleek een topper geen overbodige luxe. Kleine dingen, maar ze maken het reizen net wat comfortabeler.

Thuis maakten we daarna een globale route voor onze camperreis door Zweden, met plekken die we onze vrienden graag wilden laten zien. De vertrekdatum stond vast, maar een einddatum plannen we nooit. Dat hoort bij onze manier van reizen: ’s morgens weten we vaak nog niet waar we ’s avonds zullen staan.

Via Duitsland en Denemarken naar Zweden

Onze eerste etappe bracht ons naar het Duitse eiland Fehmarn, vlak bij de veerboot van Puttgarden naar Rødby in Denemarken. Daar brachten we onze eerste nacht door. ’s Avonds deden we wat al snel een vaste traditie van deze reis werd: een spelletje dobbelen.

Na de overtocht reden we naar het Deense eiland Møn. Onze vrienden zijn echte natuurliefhebbers, dus ze genoten volop van de rust en het landschap. Die avond stonden we op een weiland van een boer dat gratis beschikbaar wordt gesteld voor campers. Midden in de stilte sloten we de dag opnieuw af met een potje dobbelen.

De volgende dag reden we via de indrukwekkende Øresundbrug Zweden binnen. Aan een klein meertje vonden we een prachtige plek om te overnachten. Terwijl we weer wilden gaan dobbelen, ging het mis. Met een enthousiaste worp vlogen de dobbelstenen door de camper. Eén ervan verdween spoorloos, waarschijnlijk ergens linksvoor bij de bestuurderskant.

Tot op de dag van vandaag hebben we hem nooit meer teruggevonden. Onze vriend heeft werkelijk elke dag gezocht. Daarmee kwam er abrupt een einde aan onze dobbelavonden.

Natuur en elanden tijdens onze camperreis door Zweden

Zodra je Zweden binnenrijdt bepalen bossen, meren en lange stille wegen het landschap. We bezochten onder andere een elandenfarm waar een paar jonge elanden van nog geen maand oud rondliepen.

Ook kwamen we bij een bijzondere historische plek diep in het bos. Vroeger sliepen bosarbeiders hier wanneer ze in de regio werkten. Er staat nog steeds een oude houtskooloven en de eenvoudige onderkomens zijn opnieuw opgebouwd en tegenwoordig te huur.

Een prachtige plek, al moet je wel tegen muggen kunnen.

Een onverwachte ontmoeting bij een Zweeds meer

Op een middag stonden we bij een kleine badplaats aan een meer: Åsabadet. Het was laat op de dag en alle badgasten waren al vertrokken. We stonden er helemaal alleen met onze camper.

Onze vrienden leerden ons daar een nieuw kaartspel toen er plots een zwarte auto het terrein opreed. De deur ging open en een paar kinderen renden naar buiten. Eén van hen liep rechtstreeks onze camper binnen.

Tot onze grote verbazing bleek het onze eigen kleindochter te zijn. Onze zoon en schoondochter hadden besloten ons op te zoeken. Ze konden er niet tegen dat wij in Zweden waren zonder elkaar te zien.

Zelden ben ik zo verrast geweest. Ineens zaten we met negen mensen in de camper. Zonder dobbelstenen hadden we toch een soort full house.

Uitzicht vanaf de Taberg bij Jönköping

De volgende dag bezochten we Taberg, een markante rotsberg vlak bij Jönköping. De berg is ongeveer 340 meter hoog en steekt opvallend uit boven het verder vrij vlakke landschap.

Vanaf de top heb je bij helder weer een uitzicht van wel zeventig kilometer. Wij hadden geluk: het was prachtig weer en het uitzicht was indrukwekkend.

Later die middag parkeerden we onze camper voor het huis van onze zoon. Perfect getimed, want de volgende dag stond het midsommarfeest op het programma.

Midsommar vieren met de familie

Midsommar is een van de belangrijkste feesten in Zweden en we maakten het dit keer mee met de hele familie. De ochtend begon met bloemen plukken. De dames maakten kransen voor in hun haar, zoals de traditie voorschrijft.

Daarna werd de midsommarlunch voorbereid. Op tafel verschenen allerlei gerechten: salades, cantharellensoufflé, aardappeltaart, verschillende soorten haring, tomaat, komkommer en radijs. Natuurlijk ontbraken ook de Zweedse gehaktballetjes niet.

Op tafel stonden kleine flesjes sterke drank en alcoholvrije cider die speciaal met midsommar wordt gedronken. Het feest werd afgesloten met een grote aardbeientaart.

Na de lunch gingen we naar het midsommarfeest zelf. De midsommarboom werd versierd en opgericht en daarna danste iedereen eromheen terwijl oude liedjes werden gezongen. Oorspronkelijk was dit feest ook een soort huwelijksmarkt waar jonge mannen en vrouwen elkaar na de lange winter konden ontmoeten.

Verder reizen door Zweden

Na midsommar trokken we weer verder. In Gränna, de beroemde snoepstad, zagen we hoe de rood-witte zuurstokken nog steeds met de hand worden gemaakt.

Bij de ruïne van Brahehus genoten we van het uitzicht over het grote Vätternmeer. Daarna reden we via Vadstena en Motala verder noordwaarts. Bij een tolbrug moesten we vijftig eurocent betalen. Waarschijnlijk kost de administratie meer dan de tol zelf, maar te laat betalen kan flink duur worden.

Bij een kennis in de buurt van Säter mochten we twee nachten op hun terrein staan. Tot onze verrassing lag er een dobbelsteen voor ons klaar, zodat we toch weer konden spelen.

We bezochten ook de beroemde kopermijn van Falun. Daar wordt nog steeds de bekende Zweedse rode verf gemaakt die je op zoveel houten huizen ziet. Ooit was die verf een afvalproduct van de kopermijn, maar het bleek een goedkope en duurzame manier om huizen te beschermen.

Rond het Siljanmeer en Zweedse grillavonden

Daarna reden we langs de crackerfabriek in Leksand en naar Nusnäs, waar de beroemde Dalarna-paardjes worden gemaakt. Rond het Siljanmeer maakten we een mooie route door het landschap.

Precies op het noordelijkste punt van onze camperreis gebeurde iets grappigs. Tijdens een bocht viel een boek uit het rekje op tafel. De titel: “De weg naar huis”. Dat voelde bijna symbolisch.

Veel avonden stonden we bij een zogenaamde badplats, een kleine zwemplek aan een meer. Vaak zijn daar vaste grillplaatsen waar je een vuurtje kunt maken. Daar grilden we Zweedse grillworst, net zoals de locals dat doen.

We bezochten ook het historische Läckö Slott aan het Vänernmeer en de prachtig beschilderde houten kerk van Habo, waar onze zoon drie jaar geleden is getrouwd.

Via Denemarken terug naar huis

Voordat we Zweden echt achter ons lieten, maakten we nog een stop in Mullsjö. Bij de plaatselijke bakker haalden we een typisch Zweedse specialiteit: een smörgåstårta. Deze “sandwich-taart” bestaat uit meerdere lagen brood, gevuld met romige salades en afgewerkt met vis, vlees, groenten of garnalen.

Daarna gingen we richting Denemarken en bezochten het waddeneiland Rømø. Daar mag je met je camper gewoon het strand op rijden. Voor ons ideaal, omdat we door onze fysieke beperkingen niet ver door het zand kunnen lopen.

Vanwege verkeersproblemen rond Hamburg kozen we op de terugweg voor de veerboot tussen Glückstadt en Wischhafen. Terwijl we wachtten zetten we koffie en hielden we een kleine fika.

Een camperreis om nooit te vergeten

Zestien dagen waren we onderweg. Voor onze vrienden was het hun eerste camperreis door Zweden en ze noemden het later de reis van hun leven.

En wij?
Wij hebben vooral genoten van de meren, de rust, het midsommarfeest en alle onverwachte momenten onderweg.

Maar één vraag blijft nog steeds onbeantwoord.
Waar ligt die dobbelsteen…?