Camperreis | Spanje & Portugal

Reisverhaal: Zes weken door Spanje & Portugal met pech, pracht en puur geluk

Door: Gerda en Laurens

We hebben er zin in. De camper is uit de stalling en zorgvuldig ingepakt voor onze 6-weekse camperreis naar Spanje en Portugal. In 2023 ontdekten we al het noorden van beide landen. Dat smaakte naar meer — nu is de “andere helft” aan de beurt.

Eerste kilometers van onze camperreis: via Ecouviez naar Angoulême

Onze eerste stop was Ecouviez, op de grens van België en Frankrijk. Via Troyes — altijd genieten van de charmante vakwerkhuizen — reden we door naar Angoulême. De vrijheid van onderweg zijn, het steeds veranderende landschap en het onbekende dat voor je ligt… dat blijft het mooiste begin van elke camperreis.

Natuur, kunst en een kapotte waterpomp

In natuurpark Errenteria konden we heerlijk vrij staan en genieten van een mooie boswandeling. Daarna, op naar Guernica. Het museum bleek helaas gesloten (1 mei!), maar de sculpturen van Henri Moore zijn ook prachtig. Ook weer lekker vrij gestaan.

Totdat… Oei, de waterpomp gaat kapot. Ik vind het niet zo’n punt, maar manlief heeft geen zin om 6 weken zonder te zitten. ‘Google oh google, waar kan ik een nieuwe pomp kopen?’ Iedere keer popt Obelink op… Gelukkig vinden we een firma in de regio, waarop we onze reis aanpassen.

Via haarspeldbochten naar Orduña en door naar Burgos

We passeren via heel veel haarspeldbochten het natuurpark Orduña, en genieten van het park met als eindpunt een hele mooie waterval.
Op naar Burgos. De platanen verwelkomen ons, evenals de mooi in vormen geknipte taxus.  Echt genieten van de prachtige oude stad met de schitterende Santa Maria kathedraal.

Portugal in: grotwoningen, wijn en 686 treden

Via Mogadouro naar de grotwoningen in Astudillo, daarna naar Pinhão.
Bij Vila Real bezoeken we Casa de Mateus, waar we een rondleiding krijgen en natuurlijk een flesje rosé meenemen.

Op naar Aveiro, onderweg genieten we van mooie uitzichten, lopen nog 686 treden naar een kerk.
Bij Albicampo kopen we 2 nieuwe waterpompjes.
Je weet het maar nooit…

Tomar, Fátima en een perfect visrestaurant in Peniche

De volgende stop is Tomar. Op bezoek bij de Tempeliers. Het is ontroerend mooi, wat ze daar in 1160 gesticht hebben. Tip: Nooit overslaan!
Ook Fatima slaan we niet over, kopen kaarsen, steken ze aan. Deze smelten  vrijwel direct. Het is big business en we worden er een beetje lacherig van omdat we ons hebben laten verleiden zulke dure kaarsen te hebben aangeschaft.

Door naar Obidos. Vervolgens naar Peniche, dit ligt aan de kust en we hebben ons ideale visrestaurant gevonden. So far so good…

De dag dat alles misging…

Het echte avontuur begon om 13.50 uur.
De camper houdt ermee op, precies aan het einde van de invoegstrook. Parkeerstand geblokkeerd, er kan niet meer gestart worden.
112 gebeld.
Politie komt, maar kan niets doen…

Een lange avond op de snelweg

• 18:30 – sleepwagen 1: te klein (onze camper is 7.80 m)
• 19:45 – sleepwagen 2: weer te klein.

Ondertussen word ik erg misselijk, visje was toch niet zo vers als ik dacht… En ja daar stond ik over te geven tegen de vangrail. Manlief zei: ”Auto kapot en nu ook nog mijn vrouw…”

Gelukkig is mijn probleem daarna opgelost.

23.00u: 3^e sleepauto en eindelijk worden we afgesleept naar een industrieterrein. Het is vrijdag en maandag wordt er pas weer gewerkt.

We nemen eerst een glaasje, want na 9 uur wachten op de snelweg zijn we hier wel aan toe.

We proosten en horen geklop op de camper. Oei, dit is foute boel denken we. Een vriendelijke bewaker van het tegenoverliggende transportbedrijf vraagt of we iets nodig hebben, douche, toilet water etc. Zo dat was de vriendelijkheid ten top. Weer een lesje vooroordelen overboord gegooid. 

Van garage naar garage – en weer terug

Op maandagochtend worden we naar een Mercedes-garage gesleept.
Er wordt een zekering vervangen, testrit gemaakt, en jawel de camper komt weer met een sleepauto terug naar de garage.

We moeten naar een andere Mercedesgarage, daar hadden ze een brug waarop onze camper past.
Met de sleep naar Torres Vedras . De manager vertelt dat hij de eerste 14 dagen geen tijd had. Zeer onvriendelijke ontvangst.

Een dame komt naar ons toe. Ze stelt zich voor als Ines. Ze zit te wachten op een reparatie. Na tussenkomst van Ines kan de camper de volgende dag gerepareerd worden.
Ines helpt ons met het zoeken van een hotel, brengt ons erheen, maakt een whatts app aan zodat we korte lijntjes hebben.
Wat fijn dat er zulke mensen zijn, kunnen we nog wat van leren.

De reparatie duurt langer dan verwacht, we kunnen niet bijboeken in het hotel en gaan onze vakantie voortzetten in een golfresort.
Daar komen we aan op de fiets.
Er staan alleen Porsche’s en andere dure bolides op de parkeerplaats. Bij de receptie begrijpen ze er niets van dat wij op de fiets zijn.
Onze kamer wordt direct geüpgraded. En de fiets wordt in de kofferopslagplaats veilig opgeborgen.
Heerlijk genoten van de golfbaan en de goede keuken.

En toen… nóg meer pech

Na 2 dagen is de camper klaar!
De volgende stop wordt Mafra, niet ver van de garage. Familiecamping, waar we ’s avonds uitgenodigd worden om te komen dansen.
De volgende ochtend worden we uitgezwaaid door de hele campingfamilie.

Op naar Sintra en daarna naar Lissabon. Wat is Lissabon een mooie stad! We blijven hier een paar dagen.
Richting Setúbal. Oei, om 12u weer dezelfde motoruitval. Gelukkig onder een boom want de temperatuur loopt al flink op.

112 gebeld, 1^e sleepauto was te klein, hm…  om 16.20 u een goede sleepauto.

De chauffeur heeft een vriend die alles van elektronica af weet, we hebben immers al 2 Mercedesgarages gehad. Tja, hij had wel een punt, uiteindelijk wagen we de gok.
Na 3 uur rijden nemen we een afslag. Een kleine weg, nog kleinere weg en uiteindelijk een zandpad! We staan voor een groot hek, die gaat open en we staan op een sloopbedrijf. Toch maar niet aan de kinderen vertellen…

Ricardo komt eraan met een gloednieuwe Apple laptop en de auto wordt aan de laptop gezet.
Ja hoor de printplaat moet vervangen worden. Graag even € 1400 voorschieten. Doen we.
De volgende dag gaat hij op pad om een printplaat te scoren. Deze wordt einde middag vervangen.

Camper is klaar volgens Ricardo. Manlief gaat ook even testen, maar het blijft muisstil in de motor.

Ricardo heeft er geen zin meer in, maar met tussenkomst van zijn vrouw, die Engels spreekt, begint hij er maandagmorgen weer aan.
Wij genieten van een heerlijke fietstocht in een natuurpark.

Maandagmorgen, Ricardo gaat weer aan de slag, lichtelijk onder druk gezet door manlief.

Chauffeursstoel er weer uit en zowaar hij vindt 2 draden die kortsluiting maken door de trillingen.
Hoera probleem opgelost! Nog even de hydraulische poot rechtzetten met een buis en de heftruck.

We vertrekken en Ricardo rijdt achter ons aan.
Na 2 minuten een enorm kabaal. Ik roep: Stop!! Dit is niet goed!
Ricardo vraagt wat er aan de hand is.
We blijken voor een kalkoenenfarm te staan die met z’n duizenden ineens beginnen te kakelen!

Ja we moeten er om lachen, we zijn zelf ook wat op tilt geslagen.

Verder naar het zuiden – en ja hoor: nóg een lampje

We besluiten steeds maar korte afstanden te rijden. Even het gevoel krijgen dat ons campertje het echt wel goed doet.

Via Kaap Sint Vincent naar Monte Gordo.
We hebben de zon in de zee zien zakken en krijgen er weer vertrouwen in.
We vertrekken om 9 uur.
Potverd.. weer een rood lampje: de koelvloeistof. De temperatuur loopt snel op.
‘Gelukkig’ ben ik bedreven geworden in het vinden van een garage. We zitten op de grens met Spanje.

Een zeer hulpvaardige monteur denkt het zo op te lossen, maar de koelvloeistoftank was niet te vinden.
Telefoon er boven en foto’s gemaakt. Hij hangt onderin. Ricardo is een ophangbeugel vergeten te bevestigen….
De monteur heeft het snel gerepareerd en we hoeven niets te betalen.
En wij konden weer verder.

Een verjaardag met humor

Mijn verjaardag nadert en ik mag een wens doen. Dat wordt een camping met zwembad en privé sanitair. Kunnen we lekker bijkomen van al het gedoe.
Het wordt Cáceres. Aangekomen pakt manlief een boek, daar is hij nog niet aan toe gekomen. Ik pak mijn handdoek en ga richting zwembad.
Vraag aan de receptie waar het zwembad is. Ze kijkt mij verbaasd aan: ”Er zit geen water in!“
Nou, ik kreeg de slappe lach, want hoeveel pech kun je hebben.

Gelukkig is mijn glas altijd half vol.
Na 6 weken zit onze vakantie erop. We hebben kennis gemaakt met de hartelijkheid van de Portugezen, waar wij nog veel van kunnen leren.

Dit jaar zijn we via Venetië met de boot naar Igoumenitsa gegaan en hebben vervolgens van het mooie Griekenland genoten.
En jawel, helemaal geen panne gehad.
Wat zijn we blij met onze camper!